Aby zostać geodetą w 2026 roku, czyli uzyskać uprawnienia zawodowe w zakresach 1, 2, 4 lub 5, trzeba mieć wykształcenie geodezyjne, udokumentowaną praktykę (od 1 do 6 lat, zależnie od dyplomu) i zdać egzamin przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Geodetę Kraju. Od 10 lutego 2026 r. pełne postępowanie kosztuje 1336 zł, a samo wstępne, bez egzaminu, 268 zł; z dziennikiem praktyki (50 zł) i opłatą skarbową (17 zł) urzędowe koszty wynoszą odpowiednio 1403 zł i 335 zł.

Kim jest geodeta i kiedy potrzebuje uprawnień?

Ustawa nie definiuje, kto może nazywać się geodetą, ale samodzielne funkcje w geodezji i kartografii może wykonywać tylko osoba z uprawnieniami zawodowymi. Ustawa wymienia pięć takich funkcji (art. 42 ust. 1 i 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, t.j. Dz.U. 2024 poz. 1151 ze zm., dalej: ustawa):

  • kierowanie pracami geodezyjnymi i kartograficznymi podlegającymi zgłoszeniu do organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej albo wykonywanymi na jego zlecenie oraz bezpośredni nadzór nad nimi,
  • czynności rzeczoznawcy z zakresu takich prac,
  • funkcja inspektora nadzoru z zakresu geodezji i kartografii,
  • czynności techniczne i administracyjne przy rozgraniczaniu nieruchomości,
  • prace potrzebne do wpisów w księgach wieczystych oraz prace, przy których mogłoby dojść do zagrożenia zdrowia lub życia, na przykład wytyczanie obiektów budowlanych w terenie i pomiary przemieszczeń obiektów.

Dyplom geodezyjny sam nie daje tego prawa. Nabywa się je z dniem wpisu do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe, który prowadzi Główny Geodeta Kraju (art. 45g ust. 1 i 2). Wyciągi z rejestru są publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej GUGiK (art. 45g ust. 5). Do wpisu można pracować przy pomiarach i opracowaniach pod kierunkiem osoby z uprawnieniami, bo właśnie tak zdobywa się wymaganą praktykę (art. 44b ust. 1).

Jakie wykształcenie i ile lat praktyki trzeba mieć, żeby zostać geodetą?

O czasie dojścia do uprawnień decyduje dyplom. Studia nie są jedynym wejściem do zawodu: wystarczy też średnie lub średnie branżowe wykształcenie geodezyjne, ale praktyka trwa wtedy 6 lat. Dla zakresów 1, 2, 4 i 5 (art. 43 pkt 1, 2, 4, 5) art. 44 ust. 1 ustawy określa pięć standardowych wymagań, które trzeba spełnić łącznie:

  1. pełnej zdolności do czynności prawnych,
  2. niekaralności za przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowych i samorządu, wymiarowi sprawiedliwości, wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz za przestępstwa skarbowe,
  3. wyższego, średniego lub średniego branżowego wykształcenia geodezyjnego,
  4. praktyki zawodowej o długości zależnej od wykształcenia,
  5. wykazania się znajomością przepisów z geodezji i kartografii na egzaminie.
Wykształcenie geodezyjne Wymagana praktyka (art. 44 ust. 1 pkt 4)
Studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie 1 rok
Studia pierwszego stopnia 2 lata
Wykształcenie średnie lub średnie branżowe 6 lat

Osoby z tytułem naukowym profesora albo I lub II stopniem specjalizacji zawodowej w dziedzinie geodezji i kartografii są zwolnione z praktyki i z wykazywania znajomości przepisów, więc nie zdają egzaminu (art. 44 ust. 3; art. 45a ust. 3). Ustawa nie zna podziału na studia stacjonarne i niestacjonarne, więc dla osoby przebranżawiającej się liczy się dyplom z wykształceniem geodezyjnym. Kurs lub szkolenie nie jest wykształceniem w rozumieniu art. 44 ust. 1 pkt 3 i nie skraca praktyki. Główny Geodeta Kraju może w uzasadnionych przypadkach uznać inne pokrewne wykształcenie wraz z długoletnią praktyką geodezyjną lub kartograficzną, ale tylko na wniosek i według własnej oceny (art. 44 ust. 4).

Praktykę można zacząć przed dyplomem. Wolno ją rozpocząć po zaliczeniu szóstego semestru studiów spełniających wymagania wybranego zakresu na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, umowy o praktykę absolwencką albo umowy uczelni z firmą (art. 44b ust. 2 pkt 2). Wlicza się jednak najwyżej 6 miesięcy takiej praktyki (art. 44b ust. 3). Jeżeli 6 miesięcy przed dyplomem było praktyką rozpoczętą zgodnie z art. 44b ust. 2, prawidłowo udokumentowaną i uznaną przez komisję, absolwentowi studiów pierwszego stopnia zostaje po dyplomie 18 miesięcy praktyki (24 minus 6), a magistrowi 6 miesięcy (12 minus 6). Po zakończeniu praktyki kandydat przechodzi postępowanie kwalifikacyjne (opisane niżej).

Które zakresy uprawnień geodezyjnych można zdobyć?

Uprawnienia nadaje się w siedmiu zakresach (art. 43 ustawy):

Nr Zakres
1 Geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne
2 Rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do celów prawnych
3 Geodezyjne pomiary podstawowe
4 Geodezyjna obsługa inwestycji
5 Geodezyjne urządzanie terenów rolnych i leśnych
6 Redakcja map
7 Fotogrametria i teledetekcja

Zakresy 3, 6 i 7 mają inne wymagania niż pozostałe (art. 44a). W standardowej ścieżce kandydat musi mieć pełną zdolność do czynności prawnych, spełnić wymóg niekaralności i ukończyć studia pierwszego lub drugiego stopnia albo jednolite magisterskie w obszarze nauk technicznych, a dla zakresów 6 i 7 także nauk przyrodniczych, na kierunku o programie umożliwiającym nabycie umiejętności z danego zakresu. Praktyka to wtedy 1 rok po studiach drugiego stopnia i 2 lata po studiach pierwszego stopnia. Taka osoba nie zdaje egzaminu, a komisja sprawdza dokumenty oraz program studiów na podstawie suplementu do dyplomu i wypisu z programu, a gdy dawne przepisy nie przewidywały tych dokumentów, na podstawie innych dokumentów uczelni (art. 44a ust. 1; art. 45a ust. 3; § 13 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie uprawnień zawodowych). Droga przez szkołę średnią geodezyjną i 6 lat praktyki obowiązuje tu na zasadach z egzaminem (art. 44a ust. 2).

Jak prowadzić praktykę zawodową i dziennik praktyki?

Dziennik wydaje Główny Geodeta Kraju na wniosek, za opłatą 50 zł, i prowadzi rejestr wydanych dzienników (art. 44b ust. 5–7). Zasady uznania praktyki wynikają z rozporządzenia Ministra Rozwoju z 28 lipca 2020 r., Dz.U. 2020 poz. 1321, zmienionego rozporządzeniem z 8 sierpnia 2023 r., Dz.U. 2023 poz. 1664:

  • Praktyka obejmuje prace z wybranego zakresu, wykonywane pod kierunkiem osoby mającej uprawnienia w tym samym zakresie, u przedsiębiorcy albo w jednostce organizacyjnej wskazanej w art. 11 ustawy (art. 44b ust. 1).
  • Każdy wpis opisuje wykonane prace, daty ich rozpoczęcia i zakończenia, a przy pracach podlegających zgłoszeniu także identyfikator zgłoszenia. Wpis potwierdza podpisem osoba kierująca pracami, podając imię, nazwisko, numer uprawnień i datę (§ 4 ust. 1 i 2). Gdy potwierdzenie jest niemożliwe, kandydat składa oświadczenie wyjaśniające okoliczności (§ 4 ust. 3).
  • Dziennik dotyczy jednego zakresu uprawnień (§ 4 ust. 4).
  • Praktyka jest uznana, gdy kandydat osobiście wykonywał czynności, a rodzaj i liczba prac odpowiadają załącznikowi nr 2 do rozporządzenia (§ 5 ust. 1 i 2). Komisja może to sprawdzić w ośrodku dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej (§ 13 ust. 3).
  • Praktyka musi być rozpoczęta i zakończona w ciągu 15 lat przed dniem złożenia wniosku. Przepis stosuje się do wniosków złożonych od 1 stycznia 2026 r. (§ 5 ust. 3 dodany w 2023 r.; § 2 ust. 4 rozporządzenia zmieniającego).

Jak wygląda postępowanie kwalifikacyjne i egzamin na uprawnienia?

Uprawnienia nadaje Główny Geodeta Kraju na wniosek zainteresowanego (art. 45 ust. 1), ale postępowanie prowadzi powołana przez niego komisja kwalifikacyjna (art. 45b ust. 1 i 2). Podział ról jest więc następujący: Główny Geodeta Kraju sprawdza wniosek pod względem formalno-prawnym, a przy brakach wzywa do uzupełnienia w ciągu 7 dni, inaczej wniosek zostaje bez rozpoznania (art. 45 ust. 4). Po tym sprawdzeniu przekazuje wniosek komisji (art. 45c ust. 1). Komisja weryfikuje merytorycznie dokumenty i przeprowadza egzamin. Świadectwo albo decyzję odmowną wydaje znowu Główny Geodeta Kraju (art. 45f ust. 1).

  1. Wniosek. Składa się go do GUGiK pocztą lub osobiście, dla jednego zakresu. Dołącza się dokumenty potwierdzające wymagania, dziennik praktyki (gdy kandydat ma obowiązek udokumentować praktykę), potwierdzenie opłaty za postępowanie, oświadczenie o prawdziwości danych, dwie fotografie 35 × 45 mm i potwierdzenie opłaty skarbowej za świadectwo (art. 45 ust. 3; § 2 ust. 3 rozporządzenia; strona GUGiK o wniosku).

  2. Część wstępna. Komisja sprawdza rejestr dzienników, analizuje opisane czynności i porównuje rodzaj oraz liczbę prac z załącznikiem nr 2 (§ 13 ust. 2).

  3. Egzamin (część sprawdzająca). Termin wyznacza przewodniczący komisji w ciągu 30 dni od wszczęcia postępowania, nie wcześniej niż 6 tygodni od jego wyznaczenia, chyba że kandydat pisemnie zgodzi się na termin wcześniejszy (§ 12).

  4. Świadectwo i wpis do rejestru. Uprawnienia nabywa się z dniem wpisu (art. 45g ust. 2).

Całe postępowanie trwa najwyżej 4 miesiące od wszczęcia, a gdy obejmuje tylko część wstępną, 2 miesiące (art. 45e).

Egzamin składa się z części pisemnej i ustnej (§ 14 ust. 1). Pisemny odbywa się na komputerze i ma dwie części po godzinie każda, rozdzielone przerwą co najmniej 10 minut (§ 15):

  • część ogólna: 60 pytań testowych z przepisów i standardów technicznych wymaganych bez względu na zakres, z 2 do 4 odpowiedziami do każdego pytania, z których co najmniej jedna jest poprawna;
  • część szczegółowa: 3 pytania opisowe o wykonywaniu prac w wybranym zakresie, ze wskazaniem aktów prawnych. Dopuszcza się do niej tylko osoby, które zaliczyły część ogólną.

Do egzaminu ustnego dopuszcza pozytywny wynik z pisemnego. Kandydat odpowiada na 3 pytania, a oceniają je wszyscy członkowie zespołu kwalifikacyjnego (§ 18, § 19). GUGiK zaplanował na 2026 r. dziesięć czterodniowych sesji egzaminacyjnych. Według harmonogramu GUGiK (stan na 12 października 2026 r.) zostały sesje 21–24 października, 18–21 listopada i 9–12 grudnia.

Ile kosztują uprawnienia geodezyjne w 2026 roku?

Opłata za postępowanie nie jest stała, bo zależy od przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej z poprzedniego roku. Wynosi 15% tej kwoty, zaokrąglone w górę do pełnych złotych. Gdy postępowanie obejmuje tylko część wstępną, to 20% pełnej opłaty, także zaokrąglone w górę (§ 25 rozporządzenia w brzmieniu z 2023 r.). O kwocie decyduje data złożenia wniosku. Przy średniej 8903,56 zł z komunikatu Prezesa GUS z 9 lutego 2026 r. daje to 1336 zł oraz 268 zł. GUGiK podał te kwoty jako obowiązujące od 10 lutego 2026 r. (komunikat GUGiK).

Opłata urzędowa Kwota
Dziennik praktyki (art. 44b ust. 6) 50 zł
Postępowanie: część wstępna i egzamin 1336 zł
Opłata skarbowa za świadectwo 17 zł
Razem przy pełnym postępowaniu 1403 zł

Osoba, której postępowanie obejmuje tylko część wstępną, zapłaci 268 zł zamiast 1336 zł. Dotyczy to absolwentów ubiegających się o zakresy 3, 6 i 7 oraz osób zwolnionych z egzaminu na podstawie art. 44 ust. 3 i art. 44a ust. 3. Po doliczeniu opłaty skarbowej jest to 285 zł, a u kandydata, który potrzebuje jednego dziennika praktyki, 335 zł. Do opłat urzędowych nie wlicza się kosztu studiów. Czesne ustala każda uczelnia i jego wysokość sprawdzisz tylko w cenniku wybranej uczelni, bo przepisy o uprawnieniach go nie określają.

Ile zarabia geodeta według danych GUS?

W Klasyfikacji zawodów i specjalności grupa 2165 „Kartografowie i geodeci” obejmuje kody 216501–216508 oraz 216590 i należy do grupy 216, a technik geodeta ma osobny kod 311104 (KZiS, Dz.U. 2025 poz. 1534). GUS w badaniu Struktura wynagrodzeń według zawodów za październik 2024 r. (publikacja z 10 lutego 2026 r.) podaje dane na poziomie trzycyfrowym, więc najwęższa dostępna grupa to 216 „Architekci, geodeci i projektanci” (tablice 4, 5 i 13, pracownicy zakładów zatrudniających powyżej 9 osób):

Miara (październik 2024 r., brutto) Wartość
Liczba pracowników w grupie 31,1 tys.
Przeciętne wynagrodzenie 8808,89 zł
Mediana (piąty decyl) 7801,75 zł
10% najniżej opłacanych zarabiało do 5000,00 zł
10% najlepiej opłacanych zarabiało ponad 13 781,27 zł

Grupa 216 obejmuje też architektów (2161), architektów krajobrazu (2162), projektantów wzornictwa i odzieży (2163) oraz urbanistów i inżynierów ruchu (2164), a nie obejmuje techników geodetów z grupy 311, więc liczby nie są zarobkami wszystkich geodetów. Badanie nie rozróżnia osób z uprawnieniami i bez nich, a dotyczy wyłącznie pracowników, więc nie pokazuje dochodów właścicieli firm geodezyjnych ani osób na własnej działalności. Szerszy przegląd stawek znajdziesz w tekście Ile zarabia geodeta? Poznaj stawki na tym stanowisku.

Najczęściej zadawane pytania

Ile punktów trzeba zdobyć na egzaminie pisemnym na uprawnienia geodezyjne?

W części ogólnej potrzeba co najmniej 41 punktów z 60, a w części szczegółowej co najmniej 15 punktów (§ 17 ust. 2 rozporządzenia, Dz.U. 2020 poz. 1321). W teście za poprawną i pełną odpowiedź jest 1 punkt, a za każde z 3 pytań opisowych od 0 do 7 punktów, czyli maksymalnie 21. Test ocenia komputer. Odpowiedzi opisowe sprawdza członek komisji, a przy wyniku negatywnym ocenia je jeszcze drugi członek zespołu.

Z jakich materiałów można korzystać na egzaminie na uprawnienia geodezyjne?

W części szczegółowej wolno korzystać wyłącznie z tekstów aktów prawnych w postaci papierowej (§ 16 ust. 3 rozporządzenia). Korzystanie z pomocy innych osób lub urządzeń do przekazu informacji kończy egzamin wynikiem negatywnym (§ 16 ust. 2). Wykaz tytułów aktów prawnych, na których oparto pytania, urząd obsługujący Głównego Geodetę Kraju zamieszcza w BIP do 31 stycznia (§ 16 ust. 4).

Czy opłata za postępowanie kwalifikacyjne zwraca się po rezygnacji?

Opłata wraca w całości, jeśli wycofasz wniosek najpóźniej 14 dni przed wyznaczoną datą części wstępnej (art. 45d ust. 4 pkt 1 ustawy). Za część sprawdzającą zwrot przysługuje, gdy kandydata nie dopuszczono do egzaminu albo nie przystąpił do niego z przyczyn losowych i w ciągu 7 dni od terminu złożył udokumentowany wniosek o zwrot.

Czy członek komisji, u którego odbywałem praktykę, może mnie egzaminować?

Nie, taki członek podlega wyłączeniu z udziału w postępowaniu (§ 10 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia). Wyłączenie obejmuje też m.in. małżonka, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia oraz przełożonego służbowego kandydata. O wystąpieniu powodów wyłączenia członek informuje Głównego Geodetę Kraju, który wyznacza w jego miejsce innego członka komisji (§ 10 ust. 6 i 8).

Jak można stracić uprawnienia geodezyjne?

Karą dyscyplinarną odebrania uprawnień, którą wymierza się, gdy na skutek rażącego naruszenia przepisów nastąpiło zagrożenie zdrowia, życia lub mienia o dużej wartości (art. 46a ust. 6 ustawy). O ponowne uprawnienia można ubiegać się po 3 latach od odebrania (ust. 2). Łagodniejsze kary to upomnienie, nagana i zawieszenie możliwości wykonywania uprawnień na okres od 6 miesięcy do roku.